Rehabilitacja neurologiczna

Rehabilitacja neurologiczna to kompleksowy proces terapeutyczny, mający na celu poprawę funkcjonowania w sytuacji kiedy zmagasz się z zaburzeniami neurologicznymi. Obejmuje ona szereg działań i technik, które pomogą Tobie odzyskać utracone funkcje, poprawić sprawność fizyczną i psychiczną oraz zwiększyć niezależność w codziennym życiu.

W Galileo Medical skupiamy się na kompleksowej pomocy Tobie w codziennym funkcjonowaniu, jeśli zmagasz się z zaburzeniami układu nerwowego. Wspólnie dążymy do przywrócenia utraconych funkcji motorycznych i poznawczych, a gdy nie jest to w pełni możliwe, do wypracowania mechanizmów kompensacyjnych.

Istotnym celem jest zwiększenie samodzielności pacjenta w codziennych czynnościach oraz poprawa jakości jego życia. Staramy się zapobiegać powikłaniom i wtórnym problemom zdrowotnym.

W Galileo Medical do terapii podchodzimy kompleksowo i wiemy jak ważne w zaburzeniach układu nerwowego jest dbanie o zdrowie fizyczne, ale także wsparcie psychologiczne i pomoc w adaptacji do nowej sytuacji życiowej. Z doświadczoną załogą fizjoterapeutów i psychoterapeutów dbamy o Twój jak najszybszy powrót do zdrowia. Wspólnie dążymy do reintegracji społecznej i jeśli to możliwe, powrotu do aktywności zawodowej.

Wskazania do rehabilitacji neurologicznej obejmują szeroki zakres schorzeń i urazów układu nerwowego. Nasi specjaliści wskazują najważniejsze z nich:

1. Udary mózgu – zarówno niedokrwienne, jak i krwotoczne.
2. Urazy czaszkowo-mózgowe.
3. Uszkodzenia rdzenia kręgowego.
4. Choroby neurodegeneracyjne:some text
   • Choroba Parkinsona
   • Stwardnienie rozsiane (SM)
   • Stwardnienie zanikowe boczne (SLA)
5. Choroby nerwowo-mięśniowe:some text
   • Miopatie
   • Neuropatie obwodowe
6. Zespoły otępienne, w tym choroba Alzheimera.
7. Guzy mózgu (przed i po operacji).
8. Porażenie mózgowe.
9. Zaburzenia równowagi i zawroty głowy.
10. Zespoły bólowe kręgosłupa z komponentem neurologicznym.
11. Neuropatie cukrzycowe.
12. Zespoły pourazowe nerwów obwodowych.
13. Stany po operacjach neurochirurgicznych.
14. Wodogłowie.
15. Padaczka.
16. Zespół Guillaina-Barrégo.
17. Miastenia.
18. Dystonie.
19. Zaburzenia funkcji poznawczych różnego pochodzenia.

Rehabilitacja neurologiczna jest wskazana nie tylko w ostrych stanach, ale także w przewlekłych schorzeniach neurologicznych, gdzie może znacząco poprawić jakość Twojego życia i zapobiec pogorszeniu się jego stanu. Wczesne rozpoczęcie rehabilitacji, często już w pierwszych dniach po wystąpieniu incydentu neurologicznego, może istotnie wpłynąć na efektywność terapii i rokowania pacjenta.

Należy pamiętać, że każdy przypadek jest indywidualny, a program rehabilitacji powinien być dostosowany do Twoich konkretnych potrzeb i możliwości, uwzględniając nie tylko rodzaj schorzenia, ale także ogólny stan zdrowia, wiek i cele terapeutyczne.

Skuteczna rehabilitacja neurologiczna wymaga interdyscyplinarnego podejścia. W skład zespołu terapeutycznegol wchodzą:

• Lekarze neurologii i neurochirurgii
• Fizjoterapeuci
• Terapeuci zajęciowi
• Logopedzi
• Psycholodzy i neuropsycholodzy
• Pielęgniarki

Każdy z naszych specjalistów wnosi swoją wiedzę i umiejętności, aby stworzyć kompleksowy program rehabilitacji dostosowany do Twoich potrzeb.

W ramach rehabilitacji neurologicznej stosuje się szereg metod i technik, w tym:

• Kinezyterapia – ćwiczenia ruchowe dostosowane do Twojego stanu i możliwości.
• Fizykoterapia – wykorzystanie czynników fizycznych (np. prądu, ultradźwięków) w celach leczniczych.
• Terapia zajęciowa – nauka i usprawnianie codziennych czynności.
• Terapia poznawcza – ćwiczenia poprawiające funkcje poznawcze (pamięć, uwagę, koncentrację).
• Metody neurofizjologiczne (np. PNF, Bobath).
• Trening chodu i równowagi.
• Masaż leczniczy.
• Terapia przeciwbólowa.
• Metody relaksacyjne.

Rehabilitacja neurologiczna to proces, który powinien być rozpoczęty jak najwcześniej, często już w pierwszej dobie po wystąpieniu incydentu neurologicznego. Wczesna rehabilitacja zwiększa szanse na odzyskanie utraconych funkcji i zapobiega powikłaniom.

Proces rehabilitacji można podzielić na kilka etapów:

1. Ocena funkcji neurologicznych:

Pierwszym krokiem jest dokładna ocena neurologiczna, obejmująca analizę zdolności motorycznych, sensorycznych, kognitywnych oraz stanu emocjonalnego pacjenta. Ocena ta pomaga określić stopień uszkodzenia i obszary, które wymagają terapii.

2. Terapia fizyczna:

Skupia się na poprawie zdolności ruchowych, koordynacji, równowagi oraz siły mięśniowej. Obejmuje ćwiczenia fizyczne, terapię manualną, trening chodu i inne metody mające na celu przywrócenie jak największej sprawności fizycznej.

3. Terapia zajęciowa:

Ma na celu pomoc pacjentowi w odzyskaniu zdolności do wykonywania codziennych czynności, takich jak ubieranie się, jedzenie, czy prowadzenie pojazdu. Może obejmować naukę nowych sposobów wykonywania tych czynności lub adaptację otoczenia.

4. Rehabilitacja mowy i języka:

Stosowana w przypadkach, gdy uszkodzenie mózgu wpływa na zdolności komunikacyjne. Logopedzi pracują z pacjentami nad poprawą mowy, zdolności językowych oraz funkcji połykania.

5. Rehabilitacja poznawcza:

Koncentruje się na poprawie funkcji kognitywnych, takich jak pamięć, uwaga, rozwiązywanie problemów oraz funkcje wykonawcze. Obejmuje ćwiczenia umysłowe, treningi pamięci i strategie kompensacyjne.

6. Wsparcie emocjonalne i psychologiczne:

Choroby neurologiczne często wpływają na stan emocjonalny pacjenta. Psychoterapia i wsparcie psychologiczne mogą pomóc w radzeniu sobie z depresją, lękiem oraz adaptacją do nowej sytuacji życiowej.

7. Technologie wspomagające:

Stosowanie zaawansowanych technologii, takich jak robotyka, wirtualna rzeczywistość, czy neuromodulacja (np. stymulacja magnetyczna mózgu) może wspomagać proces rehabilitacji.

Rehabilitacja neurologiczna może być prowadzona w różnych warunkach:

• Na oddziale rehabilitacji neurologicznej (rehabilitacja stacjonarna)
• W trybie ambulatoryjnym
• W domu pacjenta

Czas trwania i intensywność rehabilitacji zależą od rodzaju i stopnia zaawansowania schorzenia oraz Twoich indywidualnych potrzeb. W niektórych przypadkach rehabilitacja może być prowadzona w sposób ciągły, często przez całe życie.

Kompleksowa rehabilitacja neurologiczna przynosi wiele korzyści, takich jak:

• Poprawa sprawności fizycznej i psychicznej
• Zmniejszenie stopnia niepełnosprawności
• Poprawa funkcji poznawczych
• Zwiększenie niezależności w wykonywaniu codziennych czynności
• Redukcja bólu i innych objawów neurologicznych
• Poprawa jakości życia
• Wsparcie w powrocie do aktywności zawodowej i społecznej

Rehabilitacja neurologiczna może być procesem długotrwałym i wymagającym. Pacjenci często zmagają się z takimi problemami jak:

• Osłabienie mięśni
• Zaburzenia równowagi i chodu
• Problemy z mową i połykaniem
• Zaburzenia poznawcze
• Depresja i stany lękowe

Dlatego tak ważne jest, aby proces rehabilitacji był dostosowany do Twoich  indywidualnych potrzeb i uwzględniał nie tylko aspekty fizyczne, ale także psychiczne i społeczne.

Przygotowanie do pierwszej wizyty w ramach rehabilitacji neurologicznej jest kluczowe dla efektywności terapii.Przede wszystkim zbierz całą dokumentację medyczną, włączając wyniki badań obrazowych i konsultacji specjalistycznych. Przygotuj listę przyjmowanych leków i ich dawek.

Ubierz się wygodnie, umożliwiając łatwy dostęp do obszarów ciała wymagających terapii. Zapisz wszystkie pytania i wątpliwości, które chcesz omówić z fizjoterapeutą. Warto też zanotować główne objawy i trudności, z jakimi się zmagasz na co dzień. Pamiętaj o punktualności i pozytywnym nastawieniu – to pomoże Tobie w pełni skorzystać z rehabilitacji.

Faza wczesna (0-3 miesiące)

• Ocena stanu zdrowia: pierwszym krokiem jest dokładna ocena stanu zdrowia przez zespół specjalistów.
• Wstępne cele terapeutyczne: ustalenie wstępnych celów, takich jak poprawa ruchomości, zmniejszenie bólu czy poprawa zdolności komunikacyjnych.
• Intensywna fizjoterapia: codzienne sesje fizjoterapeutyczne skupiające się na mobilizacji i wzmacnianiu osłabionych mięśni.
• Wsparcie psychologiczne: regularne sesje z psychoterapeutą w celu radzenia sobie z emocjami i stresem.

Faza średnia (3-6 miesięcy)

• Kontynuacja terapii ruchowej: dalsza praca nad poprawą koordynacji i równowagi.
• Terapia zajęciowa: nauka i ćwiczenie codziennych czynności, takich jak jedzenie, ubieranie się czy korzystanie z łazienki.
• Logopedia: intensywna terapia mowy i połykania.
• Wsparcie rodziny: szkolenia dla rodziny w zakresie opieki nad pacjentem i technik wspierających rehabilitację.

Faza późna (6+ miesięcy)

• Utrzymanie postępów: regularne sesje terapeutyczne w celu utrzymania osiągniętych postępów.
• Reintegracja społeczna: wsparcie w powrocie do aktywności społecznych i zawodowych.‍
• Monitorowanie i dostosowanie planu: regularne oceny i dostosowywanie planu rehabilitacji w zależności od postępów pacjenta.